stomik@stomik.com   

 
  Zakres świadczeń
  Gabinet
  Cennik
  Pediatra radzi
  Problemy z jedzeniem u dzieci
  Alergia u dzieci - metody zapobiegania
  Szkodliwy wpływ palenia tytoniu na organizm ludzki
  Ostre zatrucia u dzieci
  Wypadki i urazy u dzieci
  Gdy dziecko moczy się...
  Szpital dla dziecka jest "nieszczęściem psychicznym"
  Gorączka ... nie taka straszna
  Rok przy piersi
  Ostre infekcje górnych dróg oddechowych u dzieci
  Jak chronić dziecko przed infekcją dróg oddechowych
  Niedokrwistość z niedoboru żelaza u dzieci
  Dlaczego niektóre dzieci tak często chorują
  Te okropne bóle brzucha
  Słońce jest gorzką miłością...
  Grypa i jej zapobieganie
  Zapalenia płuc u dzieci
  Odpowiedzialnie z antybiotykami
  Choroby przenoszone przez kleszcze w naszym kraju
  Zaburzenia snu u dzieci
  Problem higieny psychicznej uczniów
  Zespół nagłej śmierci niemowląt
  Badanie piersi
  Badania genetyczne
  Badania prenatalne
  Komórki macierzyste
  Zespół antyfosfolipidowy
  Rekomendacje PTG
  Szkolenie
  Zapytaj ginekologa
  Linki
  Privat

 

Szpital dla dziecka

Troska o dziecko jest troską o lepszą przyszłość...
w dzieciństwie i w trosce o dziecko decyduje się los
i przeznaczenie człowieka - ludzkiego życia i bytowania".
(Jan Paweł II)

      Utarł się zwyczaj, że rodzice dla swojego dziecka szukają pomocy lekarza dopiero wtedy, kiedy pojawia się ból i cierpienie, wysoka gorączka, lub zaistnieje zagrożenie życia.
      Rodzice, a szczególnie matka, przeżywają chorobę dziecka bardziej niż własne dolegliwości i trudno jest wtedy opanować lęk i emocje związane z oddaniem dziecka do szpitala.
      O wiele większy stres przeżywa dziecko, które pozostaje w szpitalu po rozłące z matką, wśród obcych osób. Dla dziecka, nawet wzorowa opieka pielęgnacyjna i medyczna ze strony personelu szpitala nie jest wystarczająca. Muszą być zaspakajane również jego psychiczne potrzeby, jak bliski kontakt z matką lub ojcem, potrzeba miłości i bezpieczeństwa, aktywności i stymulacji wielozmysłowej, ruchu, zabawy, nauki i rekreacji. Jeśli matka karmi swoją pociechę piersią, musi pozostać przy niej, gdyż zwiększa się więź emocjonalna między matką i dzieckiem. Dla psychofizycznego zdrowia dziecka, zwłaszcza małego i przy przedłużającej się hospitalizacji, bliskość matki jest absolutnie niezbędna.
      Wyrazem dążeń do zaspokojenia specyficznych potrzeb dziecka chorego jest Europejska Karta Dziecka w Szpitalu, która została zaaprobowana przez wiele krajów, między innymi przez Polskę.
      Dziecko w szpitalu ma prawo do opieki pielęgnacyjnej sprawowanej przez rodziców lub opiekunów i do bezpośrednich kontaktów z nimi. Zapewniają mu to międzynarodowa Konwencja o Prawach Dziecka, ratyfikowana przez Polskę i ustawa z 30 sierpnia 1991 roku o zakładach opieki zdrowotnej, obowiązująca szpitale.
      Zgodnie z kodeksem rodzinnym i opiekuńczym, jako rodzice i opiekunowie macie także w szpitalu prawo i obowiązek troszczenia się o dziecko i zaspakajania jego potrzeb miłości i bezpieczeństwa.

      Przypominam, że macie prawo do informacji o stanie zdrowia dziecka i obowiązek współpracy z personelem medycznym.

      Obecnie na świecie jak i w Polsce zmierza się do hospitalizacji małych dzieci wraz z matkami, do ograniczenia czasu pobytu dziecka w szpitalu do niezbędnego minimum, do tworzenia oddziałów lub wydzielonych łóżek dziennego pobytu matki z dzieckiem. Potrzeba obecności rodziców na oddziałach pediatrycznych nie dla wszystkich jest oczywista, choć nawet najsurowsi przeciwnicy tej idei, po wizytach w ośrodkach zachodnich przyznają, że dopuszczenie do szpitalnych łóżek matek lub ojców łagodzi dzieciom stres i przyspiesza proces leczenia. A po powrocie do domu nie występują reakcje nerwicowe, stany lękowe. Jest tylko jedno ale - że w porównaniu z zachodnimi szpitalami, większość naszych szpitali i oddziałów pediatrycznych nie jest jeszcze przygotowana do nieograniczonych odwiedzin, czy stałej obecności rodziców. Ale już teraz, rodzice mogą swe dzieci coraz częściej odwiedzać i przebywać wspólnie z nimi, co jest niewątpliwie postępem, wynikającym z nowej ustawy.
      Komitet Ochrony Praw Dziecka wydał ulotkę dla rodziców informującą jak pomóc dziecku i prawidłowo współdziałać z personelem medycznym. Czytamy w niej między innymi, że: 

  • należy zapoznać się z regulaminem szpitalnym, 
  • ściśle przestrzegać zaleceń lekarzy i pielęgniarek, 
  • dokarmiać dziecko wyłącznie za wiedzą lekarza lub pielęgniarki, 
  • nie należy okazywać dziecku swojego niepokoju, łez i zmęczenia, 
  • nie wolno podważać zaufania dziecka do personelu medycznego, 
  • należy zwracać uwagę także na inne dzieci, 
  • należy włączyć się do pielęgnacji, 
  • należy przestrzegać zasady, by przy dziecku przebywała jedna osoba, a nie jednocześnie cała rodzina.

      A nade wszystko: 

  1. Nie śmiecić, nie hałasować, być zdrowym (np. bez kataru). 
  2. Nie domagać się specjalnych względów dla swojego dziecka; może inne potrzebuje większej opieki. 
  3. Nie zostawiać jedzenia w szafce. 
  4. Nie chodzić po innych salach. 
  5. Nie traktować pobytu u dziecka jako miejsca spotkania towarzyskiego lub własnego odpoczynku.

      Praktyka dowiodła, że większość rodziców potrafi dostosować się do wymagań szpitalnych, o ile zostaną im one jasno i zrozumiale przedstawione, jak również jeśli spotkają się z życzliwością personelu medycznego. Wiadomo, że najtrudniej jest zmienić nawyki, przyzwyczajenia i mentalność rodziców jak również personelu szpitalnego, ale mam nadzieję, że po pewnym czasie nastąpi dobra współpraca dla dobra dzieci.
      Proponuję zaopatrzyć się w książeczkę wydaną przez Komitet Ochrony Praw Dziecka „Jak rodzice mogą pomóc dziecku w szpitalu".

Zdzisław Makowski
lekarz specjalista chorób dziecięcych